กรุณาอย่าลบเครดิตชื่อผู้แปลและ thaisubs.com กรุณาอย่านำซับไทยเราไปอ้างอิง ดัดแปลง แก้ไข เพื่อแปลในนามของตัวเองใหม่ และส่งงานที่อื่น
ฟรี Softsub แปลไทยแจกฟรีโดย Cindylala, UnderTable, del2ica www.thaisubs.com 25 มกราคม, 2014 23.04 น
พี่คะ ดูสิ เป็นคนจริงๆด้วย ทำยังไงดี ชนแล้วหนีแน่ๆเลยค่ะ
119 ใช่ไหมครับ มีคนเจ็บอยู่ข้างถนนครับ น่าจะประสบอุบัติเหตุรถชนครับ
- คนเจ็บอยู่ที่ไหนครับ -- เขาอยู่ที่นี่
อยู่ไหนครับ
-ไปไหนแล้วล่ะ --เมื่อกี๊นี้ เขาก็ยังอยู่นี่นา...
เขาอยู่ตรงนี้จริงๆนะคะ เป็นเด็กหนุ่มนอนกองจมเลือดอยู่
หนึ่งชั่วดมงก่อนหน้านั้น...
ข้ออ้างของเธอที่ว่ากำลังรอเขาคนนั้นอยู่
เธอบอกว่าเธอจะต้องได้พบเขาอีกครั้ง... เธอทำให้ฮวีคยอง
เธอทำให้ฮวีคยองไปไหนไม่ได้ ยึดข้อเท้าเขาไว้ ไม่ให้ไปไหน และไม่ยอมให้เขาได้เข้าใกล้เธอมากขึ้น
แต่ทำไม
เธอยังจำเขาไม่ได้อีก
อะไรนะ...ฉันจำใครไม่ได้
เขาอยู่ข้างตัวเธอแท้ๆ
ทำไมยังจำเขาไม่ได้อีก
อยู่ข้างๆฉันงั้นเหรอ
ที่ไหน
ใครกัน
เธอพูดถึงเรื่องอะไร
เธออยากรู้เหรอ
ไม่
ไม่เลย
แต่อย่างน้อยฉันก็ได้รู้ความจริงอย่างหนึ่ง
เธอชอบฮวีคยอง ใช่ไหม
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
ใช่ ฉันชอบเขา
ตั้งแต่ตอนที่ฮวีคยองเริ่มชอบเธอแล้ว
ทำไมถึงเพิ่งมาพูดตอนนี้ล่ะ
อย่างนี้นี่เอง เธอคงจะเกลียดฉันมากสินะ
ในที่สุด ฉันก็เริ่มจะเข้าใจเสียที
เพราะอย่างนี้ เธอถึงได้พูดเรื่องนี้ขึ้นมา ว่าเธอรู้ว่าผู้ชายเมื่อ 12 ปีที่แล้วเป็นใคร
ฉันจะไม่ถามเธอว่าเขาเป็นใคร และเธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นเขา
ไม่ต้องมาบอกฉัน ถึงแม้ว่าเธออยากจะพูดแทบตาย
จะให้ฉันเชื่อคำพูดของเธอได้ยังไง
เราจะเป็นเพื่อนกันมามากกว่า 15 ปี
แต่เธอกลับไม่เคยจริงใจกับฉันเลยสักครั้ง
- ชอนซองอี --ใช่ ยูเซมี หัวใจของเธอที่ชอบฮวีคยอง
และหัวใจของเธอที่หมดหวังจากการตามหา ชายเมื่อ 12 ปีก่อน เพื่อที่พวกเธอจะได้เป็นอิสระจากฉัน
ฉันเข้าใจเป็นอย่างดี
ในฐานะคนที่เคยเป็นเพื่อน...
ฉันสมเพชเธอจริงๆ
กล้าดียังไง
ไม่มีประโยชน์หรอก เพราะผู้ชายเมื่อ 12 ปีก่อนคนนั้น
ไม่สำคัญอะไรกับฉันอีกต่อไปแล้ว จริงอยู่ที่ฉันเคยสงสัยอยากรู้มานาน
นั่นก็เพราะเขาเป็นคนที่ช่วยชีวิตฉันไว้ ในคืนที่พ่อฉันจากไป
แต่ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงคนนั้น ที่ร้องห่มร้องไห้เพราะถูกพ่อที่ทิ้งอีกต่อไปแล้ว
ฉะนั้นไม่ต้องมาพยายาม ทำให้ฉันกลัวด้วยเรื่องแบบนั้นอีก
และอย่าได้คิดที่จะลากคนของฉันไปเกี่ยว และทำให้พวกเขาต้องกลายเป็นคนแปลกหน้า
อย่าทำอย่างนั้นอีก
ถ้าฉันจะต้องจำคนๆนั้นได้ ฉันก็จะจำได้เอง
ถึงแม้ว่าฉันจะเดินผ่านเขาไป โดยที่จำเขาไม่ได้ ฉันก็ไม่สนใจ
ฉะนั้น...
อย่าพูดถึงผู้ชายคนนั้นกับฉันอีก
เขาว่ากันว่า จิตใจของคนเราก็เป็นแบบนี้
พอได้เห็นคนอื่นได้ดีกว่าตัวเอง
คนเรามักจะไม่คิดว่า "ฉันจะต้อง ไปยืนอยู่ตรงนั้นให้ได้" หรอก
แต่มักจะคิดว่า "เธอจะต้องตกนรก อย่างที่ฉันเป็นอยู่" แทน
ขอโทษนะ แต่
ฉันจะไม่ยอมตกนรกตามเธอไปหรอก
นรกที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง และความริษยาที่มีต่อผู้อื่น
ฉันจะไม่มีวันไปอยู่ที่นั่นเด็ดขาด
เพราะฉะนั้น ไม่ต้องมาร้องเรียก
"ลงมา ลงมา" หรอกนะ
ฉันมีเรื่องบางอย่างจะพูดกับคุณ โทรกลับฉันด้วยนะ
นี่ ทำไมไม่รับโทรศัพท์ล่ะ
ไม่จำเป็น
ใครเหรอ
ผู้หญิงคนหนึ่งที่เอาแต่ตามตื๊อผมน่ะ
นี่ นายได้รับข้อความ นายจะไม่เช็คดูหน่อยเหรอ
ช่างเถอะ รู้อยู่แล้ว
ปกติก็ส่งมาแบบ "ฉันมีอะไรต้องบอกนาย " หรือไม่ก็ "โทรกลับหาฉันหน่อยนะ" อะไรแบบนั้นน่ะ
เฮ้อ น่ารำคาญชะมัด
พี่ตีผมทำไมเนี่ย
เขาคงมีอะไรที่อยากจะบอกนายจริงๆ แค่รับโทรศัพท์มันยากมากหรือไง
นายตอบข้อความเขาไปหน่อยไม่ได้หรือไง นายไม่เห็นใจคนที่เขารอบ้างเลยหรือไง ห๊า..
น่ารำคาญเหรอ เขาขอให้นายไปช่วยชาติ หรือช่วยชีวิตคนหรือไง
แค่โทรกลับหรือส่งข้อความกลับมักยากมากหรือไง-
พูดอะไรของเขาน่ะ
เขาอยู่ข้างๆเธอแท้ๆ
ทำไมยังจำเขาไม่ได้อีก
เขากำลังจะพูดอะไรกันแน่
ไม่ ฉันไม่อยากรู้
ถ้าสงสัย ก็เท่ากับว่าฉันแพ้น่ะสิ
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
คุณโดมินจุน
โดมินจุน
คุณโดมินจุน
อย่าไปนะ
คุณโดมินจุน
คุณโดมินจุน คุณโดมินจุน
คุณโดมินฮุน เกิดอะไรขึ้นกับคุณ เกิดอะไรขึ้น
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ไปโรงพยาบาลกันเถอะ ไปโรงพยาบาลกันนะ ฉันสามารถ...
ชองซองอี...
คะ
อย่า อย่าโทรนะ
ผมไปโรงพยาบาลไม่ได้
ผมไปไม่ได้
ทำไมล่ะ
ทำไมคุณถึงจะไปไม่ได้ล่ะ
ทำไมล่ะ ไม่นะ คุณจะตายได้นะ แบบนี้ คุณ...
คุณโดมินจุน คุณโดมินจุน ฟื้นสิคะ
คุณโดมินจุน ฉันจะทำยังไงดี
You Who Came From The Stars ตอนที่ 12
ปล่อยเขาไว้แบบนี้จะดีหรือคะ
คุณแค่ห้ามเลือดที่ออกเองนะคะ น่าจะไปโรงพยาบาล...
ขอบคุณนะที่คุณไม่ได้โทรเรียกรถพยาบาล
คุณคงต้องลำบากใจมากสินะ
ทำไมเราถึงไม่ควรทำอย่างนั้นล่ะคะ
ยังไงก็ตาม
เขาคงจะไม่ตายหรอก...
เขาคงไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ผมก็ไม่แน่ใจ
เขาไม่น่าจะเข้าไปยุ่งเรื่องนั้นเลย
ถ้าทำอย่างนั้น ก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก
อะไรนะคะ ไม่เข้าไปยุ่งอะไรนะคะ
ผมจะอยู่เฝ้าเขาเอง
คุณกลับไปได้แล้วล่ะ คุณชอนซองอี
ไม่ค่ะ ฉันจะอยู่ที่นี่ด้วย
ฉันจะอยู่ที่นี่จนกว่าเขาจะฟื้น
ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมก็อยู่ที่นี่ทั้งคน
- แต่... -- แล้ว..
ผมก็คิดมาสักพักแล้ว
ว่าผมควรจะบอกคุณดีหรือเปล่า
มินจุนของผมกำลังจะไปจากที่นี่เร็วๆนี้
อะไรนะคะ
ไปที่ไหนเหรอคะ
เหลือเวลาไม่ถึงสองเดือนจากนี้
เขากำลังจะไปไหนเหรอคะ
ไกลจากที่นี่เหรอคะ
ไปต่างประเทศเหรอคะ
ไม่ว่ายังไง มันก็ไม่เป็นผลดีกับคุณทั้งสองคนเลย
ที่จะไปผูกพันกับใครสักคน ที่กำลังจะจากไป จริงไหมครับ
ถ้าคุณมีความรู้สึกอะไรกับเขา
โปรดจัดการกับความรู้สึกนั่นด้วย
คุณกลับไปได้แล้วล่ะ
♬ เธอเข้ามาหาฉัน ♬
♬ และโอบกอดฉันเอาไว้ ♬
♬ เราต่างก็มองกันอยู่เนิ่นนาน ♬
♬ และทักทายกัน "เป็นไง" ♬
♬ เมื่อความรักเดินเข้า แต่เธอกลับเธอจากไป ♬
♬ ฉันเฝ้าคอยแต่กลับมองไม่เห็นเธอ ♬
♬ เป็นเหมือนคนโง่มาตลอด น้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาบอกกับฉันว่า ♬
♬ ลาก่อนนะ Goodbye ♬
♬ Hello Hello ♬
คุณแม่เอาไปตรวจสอบดูก่อน เซ็นเสร็จแล้วค่อยเอามาให้ผมก็ได้ครับ
ฝ่ายเราได้เซ็นเรียบร้อยแล้วครับ
ค่ะ ตกลงตามนี้ค่ะ
นักแสดงที่เป็นที่นิยม (นางเอก) ติดต่อในกรณีพิเศษ
ขอโทษด้วยนะครับ
ครับ
เข้าใจแล้ว
คุณคงมีเรื่องที่จะต้องจัดการสินะคะ
อ้อ..
ครับ
ผมเป็นอาสาสมัครที่ศูนย์รับเลี้ยง สุนัขจรจัดชั่วครั้งชั่วคราวน่ะครับ
สุนัขดุร้ายตัวหนึ่งที่จะต้องฉีดยาสลบให้
หลบหนีออกไปได้น่ะครับ
ตายแล้ว แล้วจะไม่เป็นอันตรายหรือคะ
นั่นน่ะสิครับ
เราเลยต้องรีบจับตัวมันให้ได้เร็วที่สุด
ยังไงก็ตาม ตั้งแต่นี้ไป ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องชอนซองอีนะครับ
เครือบริษัทของเราจะพยายามอย่าง สุดความสามารถเพื่อให้เธอกลับมา
มีชื่อเสียงโด่งดังได้อีกครั้ง
USB นี้มีระบบป้องกันการคัดลอกครับ
เพราะฉะนั้นโอกาสเสี่ยงที่ข้อมูลในนั้น จะรั่วไหลนั้นเป็นไปไม่ได้เลยครับ
ว่าแต่เรื่องโดมินจุนน่ะ
อาการเขาเป็นยังไงบ้างล่ะ
แน่ใจนะว่าเขาขยับตัวไม่ได้ด้วยซ้ำ
ผมดูจนแน่ใจแล้วนะครับว่าเขา โดนชนล้มลงจนหมดสติไป แต่
พอรถพยาบาลมาถึง เขาก็หายตัวไปแล้วครับ
ไปได้แล้ว
กลับมาแล้วครับ
แกกลับมาช้านะ
จะไปไหนกันหรือครับ
กินข้าวแล้วรู้สึกตื้อๆน่ะ
แม่ของแกกับฉันจะไปเดินเล่นกันที่สวนสาธารณะ
แกคงจะเหนื่อยมากสินะ เข้าบ้านไปพักผ่อนเถอะ
ครับ
ไปกันเถอะ
นายจะนอนหลับฝันดีหรือเปล่านะ
ผมฝันดีมาก
ตื่นได้แล้วค่ะ
รีบๆตื่นได้แล้ว
ไปยืนทำอะไรตรงนั้นล่ะคะ ไปนั่งเถอะ เดี๋ยวฉันทำอาหารเสร็จแล้วจะยกไปให้
- ให้ผมทำดีกว่าไหม -- ไม่ต้องเลย
ฉันฝันอยากใส่ผ้ากันเปื้อน ทำอาหารแบบนี้แหละ
คุณแค่ต้องกินอาหารที่ฉันทำ ก็เท่านั้นแหละค่ะ ที่รัก
ไม่ว่ารสชาติมันจะเป็นยังไงก็ตาม
ฉันซื้อดีไหมคุณ
พวกคนเลวที่ไปนั่งแอบอยู่ที่โบติโกแก
ของพวกนั้นน่ะไร้สาระทั้งนั้น
ไม่นะ ของนี่น่าจะดีจริงๆนะ
ไม่ใช่แค่ซื้อ 1 แถม 1 นะ ยังแถมกระทะฟรีอีกอันแน่ะ
บอกแล้วไงว่าอย่าไปเป็น เหยื่อการตลาดซื้อ 1 แถม 1 น่ะ
กินเข้าไปเลย
เอาคืนมานะ
เดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก เอามาเลย
♬ ฉันรักเธอ ♬
♬ ฉันต้องการเธอ ♬
♬ คำพูดที่ฉันต้องการพูดกับเธอ ♬
♬ คำพูดที่ทำให้ใจฉันเต้น ♬
♬ ฉันรักเธอ ♬
♬ ฉันต้องการเธอ ♬
♬ ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ใดก็ตาม ♬
♬ ฉันก็จะมองแค่เธอคนเดียวตลอดไป ♬
เราแวะซื้อไอศกรีมกันก่อนกลับบ้านดีไหม
เดี๋ยวก็อ้วนหรอก
ฉันอ้วนขึ้นใช่ไหม จริงๆ ใช่ไหม แน่เลยๆ
บอกมาตรงๆ ฉันอ้วนขึ้นใช่ไหม
ก็คุณมีเจ้าตัวเล็กอยู่ในท้อง ก็ต้องน้ำหนักขึ้นสิ...ทำไมคุณถึง
พินาศแล้วฉัน
ไม่หรอก พออ้วนแล้วคุณดูน่ารักขึ้นกว่าเดิมอีก
แล้วผมก็ตระหนักได้ว่า
ความฝันที่มีความสุขทำให้ ผมรู้สึกทรมานมากยิ่งขึ้น
ในเวลาที่ตื่นขึ้นมา...
อย่างแรก
ผมไม่ควรจะมีความฝัน ที่มีความสุขตั้งแต่แรก
เธอ...
มาทำอะไรตรงนี้
ฉันถามว่ามาทำอะไรตรงนี้
แล้วอาการของโดมินจุนเป็นยังไงบ้าง
นายแน่ใจนะว่าเขาขยับตัวไม่ได้
ผมตรวจสอบตอนที่เขาล้มลง และหมดสติไปแล้ว แต่ว่า
ตอนรถพยาบาลมา เขาก็หายตัวไปครับ
มีอะไรเกิดขึ้น
กับโดมินจุนงั้นเหรอ
นายรู้ได้ยังไง
ใครมาเจอเธอตอนนี้ ก็คงเดาออกทั้งนั้นแหละ
มานี่
ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่อย่าบอกใครนะ
ทำไมล่ะ
การที่เขาไม่ยอมไปโรงพยาบาล
คงต้องมีเหตุผลบางอย่างแน่
ตายแล้ว
-ฮวีคยองก็อยู่ด้วย -สวัสดีครับ
ที่จริงแม่ว่าจะโทรหาเธออยู่
ขอบคุณนะ
- เรื่องอะไรครับ - แม่รู้ทุกอย่างจากพี่ชายเธอแล้ว
ที่จะตั้งเอเจนซี่เพื่อดูแลซองอีคนเดียว
-อะไรนะครับ -เขายังไม่ได้บอกเธอเหรอ
ปกป้องชอนซองอีจากพี่ชายคุณให้ได้
แม่พูดเรื่องอะไรน่ะ
แม่ไปพบกับ MD มาเมื่อคืน
- พี่แจคยองน่ะเหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
MD อีแจคยองบอกแม่ว่าเขาจะพยายาม สุดความสามารถเพื่อให้แกได้กลับมา
เขาว่าจะรับผิดชอบดูแลแกด้วยตัวเอง
แกควรจะไปขอบคุณเขานะ
อะไรกัน นี่เธอไม่รู้เรื่องเหรอ
ไม่ใช่ลูกเขยอีของแม่ที่ไป ขอร้องให้เขาช่วยหรอกเหรอ
ผมยังไม่รู้เรื่องนั้นเลยครับ
งั้นเหรอ
แต่ยังไงเขาก็เตรียมสัญญาไว้แล้วล่ะ
เอ่า เซ็นสิ
แม่
หนูไม่เซ็นหรอก
ฮวีคยอง
ซองอีงอแงอีกแล้วนะ เธอคุยกับเขาสิ
ที่พี่ชายผมทำแบบนี้โดยไม่ได้ถามซองอีก่อน มันเป็นการไม่สนใจความรู้สึกคนอื่นนะครับ
ถ้าเธอไม่อยาก ก็ไม่ต้องเซ็นหรอกนะ ไม่ต้องห่วงหรอก
อืม ขอบคุณมากนะ
ผมมาจากยองดึงโพครับ
คุณโดมินจุนอยู่ข้างในหรือเปล่าครับ
ผมมีบางเรื่องต้องถามเขาเกี่ยวกับเหตุการณ์ ที่อัยการยูซอกถูกลอบทำร้ายครับ
อ่า แต่คุณโดมินจุนไม่อยู่ในสภาวะ ที่จะให้สอบสวนอะไรได้ครับ
-ผมจะถามแค่คำถามง่ายๆ ไม่มากหรอกครับ -แต่ว่า...
คุณโดมินจุนเป็นคนนัดอัยการยู ออกมาพบในวันนั้น
เขาไปที่นั่นแล้วถูกลอบทำร้าย
ถ้าคุณหลบเลี่ยงการสอบสวนแบบนี้ เขาจะตกเป็นผู้ต้องสงสัยนะครับ
ตอนนี้คุณต้องการจะสอบสวนคุณโดมินจุน ในฐานะพยานที่เกี่ยวข้องใช่ไหมครับ
แต่ฟังดูเหมือนกับคุณกำลังจะสอบสวน เขาในฐานะผู้ต้องสงสัยเลยนะครับ
ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ
การสอบสวนพยานที่เกี่ยวข้อง ขั้นแรกต้องทำเรื่องขออนุญาตก่อน
เร่งรีบมาแบบนี้โดยไม่นัดล่วงหน้า คุณรู้หรือเปล่าว่ากำลังฝ่าฝืนกฏหมาย
นอกจากนี้
พูดแบบนี้ทั้งที่ไม่มีหลักฐานที่บ่งชี้ว่า
คุณโดมินจุนเป็นผู้ต้องสงสัยในคดี
ถือว่าละเมิดต่อข้อสันนิษฐานว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ (เป็นผู้บริสุทธิ์จนกว่าจะมีการตัดสินความผิด)
ถ้าคุณต้องการจะสอบสวน ก็ไปทำหมายมา
แล้วคุณเป็นใครครับ
ผมเป็นทนายของคุณโดมินจุน
ถ้าคุณมีเรื่องจะพูดกับเขา กรุณาพูดผ่านผมนะครับ
สวัสดีครับ โทรศัพท์ไม่สามารถติดต่อได้เลย
ผมรู้ว่ามันไม่สุภาพแต่...
คุณคงต้องลำบากมากเพราะคดี คุณฮันยูราใช่ไหมครับ
ฉันให้การเกี่ยวกับคดีนั้นไปแล้วนี่คะ
อ่า วันนี้ผมไม่ได้มาเรื่องนั้นครับ
คือว่า...คุณโดมินจุนที่อาศัยอยู่ห้องถัดไป
ผมทราบมาว่าคุณทั้งสองสนิทกัน แล้ว...
คุณได้เห็นคุณโดมินจุนบนเรือในวัน ที่เกิดเหตุการณ์ไหมครับ
คุณโดมินจุนจะไปอยู่ที่นั่นได้ยังไงคะ ในเมื่อต้องมีบัตรเชิญเข้าร่วมงาน
ทำไมเหรอครับ
หรือว่าคุณเห็นเขาครับ
ฉันบอกคุณไปแล้วนี่คะ
ไม่มีทางที่เขาจะไปอยู่ที่นั่นได้
ครับ
กิจวัตรประจำวันของคุณโดมินจุน มีอะไรแปลกไปหรือเปล่าครับ
ก็ไม่มีอะไรนี่คะ
งั้นคุณพอทราบเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง คุณโดมินจุนกับคุณฮันยูราบ้างหรือเปล่าครับ
คุณพูดเรื่องอะไรคะ
อ่า คือ...ดูเหมือนคุณฮันยูรา กำลังคบกับใครบางคนอยู่
-ผมคิดว่าเธออาจจะคบกับคุณโดมินจุน -ไม่ใช่แน่นอนค่ะ
ไม่ใช่เขาเหรอครับ
พวกเขาไม่รู้จักกัน คุณมาพูดแบบนี้ได้ยังไงกันคะ
งั้นคุณพอจะรู้ไหมครับว่าเป็นใคร
นายทำอะไรน่ะ
ผมรอพี่อยู่ไง
งั้นเหรอ ว่าไง
นายมีอะไรจะบอกเหรอ
พี่
พี่ไปพบกับแม่ของซองอีมาเหรอครับ
อืม
ฉันได้ยินว่านายขอร้องพ่อ
ตั้งเอเจนซี่ให้คนๆเดียว
-พ่อบอกว่าเป็นไปไม่ได้... -แต่พี่สามารถทำได้
แต่ซองอีไม่ต้องการนี่ครับ
-ไม่ต้องการเหรอ -ครับ
เธอไม่ยอมรับการช่วยเหลือ โดยไม่มีเหตุผลครับ
ดังนั้นถึงผมจะได้รับอนุญาตจากพ่อแล้ว ผมก็ยังห่วงว่าจะบอกเธอยังไงอยู่ดี
ยังไงก็ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับ
งั้นลองไปถามเธออีกทีสิ ไม่สิ พี่ควรไปพบเธอไหม
ไม่ต้องหรอกครับ
เธอดื้อมาก ถ้าเธอบอกว่าไม่ก็คือไม่ เธอไม่เปลี่ยนใจง่ายๆหรอกครับ
อย่างงั้นเหรอ
ถ้าเธอรู้สึกแบบนั้น...ก็
พี่พักผ่อนเถอะครับ
ผู้ชายที่ฮันยูรากำลังคบอยู่ลับๆ
ฉันรู้จักเขาค่ะ
ฉันเห็นพวกเขาคุยกันอยู่
คุณเห็นเหรอครับ
คุณเห็นอะไรหรือครับ
คนรู้จักของฉัน
คนรู้จักของพี่ วันนี้ก็มากันหมด
คอยดูแล้วกันนะ
สิ่งที่ฉันจะพูดกับคนพวกนั้น
เดี๋ยวฉันจะประกาศเรื่องเซอร์ไพรส์
พอพวกเขาได้ยิน พี่ก็ด้วย
ได้ตกใจแน่ๆค่ะ
ยูรา
คะ
ช่วงนี้อาการซึมเศร้าของเธอเป็นไงบ้าง
อาการของฉันก็ขึ้นอยู่กับพี่นั่นแหละ
ฉันหยุดกินยามาสักพักแล้ว
เธอรู้ว่าพี่ชอบเธอใช่ไหม
ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะ
เขาบอกว่า "ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะ"
ฟังดูพวกเขาคงจะมีความสัมพันธ์ ที่ดีระดับหนึ่งนะครับ
เป็นไปได้ที่พวกเขากำลังคบกันอยู่ค่ะ
ฮันยูรากำลังคบ
กับทายาทเอสแอนด์ซี
ขอบคุณสำหรับข้อมูลที่เป็นประโยชน์นี้ครับ
แล้ว...คุณกับคุณโดมินจุน
มีความสัมพันธ์กันแบบไหนหรือครับ
ฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าเป็นความสัมพันธ์แบบไหน
อะไรนะครับ
คุณจะกลับได้หรือยังคะ ฉันรู้สึกเพลียมากเลย
สวัสดีค่ะ โรงพยาบาลฮานึลค่ะ
คุณแจคยองมาพบฉันหน่อยได้ไหม ฉันมีเรื่องจะบอกให้คุณฟัง
ฉันไม่ได้บ้า แต่คนที่นี่ ไม่มีใครเชื่อฉันเลย
คุณมาพาฉันออกไปที
มีคนไข้ในโรงพยาบาลนี้
ที่ชื่อยางมินจูบ้างไหมครับ
ไม่มีคนไข้ชื่อนี้ค่ะ
นายไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม
กี่โมงแล้ว
เกือบตีสองแล้ว
กระดูกหักตรงไหนหรือเปล่า
ดูเหมือนจะไม่นะ
ฉันล่ะกลัวจริงๆ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ฉันถูกรถชน
แล้วทำไมนายถึงไม่หยุดมันล่ะ
ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
เป็นครั้งแรกที่เป็นแบบนี้
ถึงฉันจะอาการไม่ค่อยดี
แต่ไม่เคยเกิดสถานการณ์ที่
ฉันทำอะไรไม่ได้เลย แต่นี่
ฉันทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ
ความสามารถไม่ทำงานอย่างที่ฉันต้องการ
ทำไมอยู่ดีๆถึงเป็นแบบนั้น
หรือว่า...
นี่มันจะเกี่ยวกับที่ช่วงนี้ นายรู้สึกหนาวหรือเปล่า
ก็เป็นไปได้
ยิ่งใกล้วันที่ฉันต้องจากไป
ความสามารถทั้งหมดที่ฉันมี
ก็จะค่อยๆ หายไปด้วย
ไม่ได้การแล้วล่ะ
ฉันคงต้องเข้ามาจัดการเองแล้ว
ฉันบอกคุณชอนซองอีไปแล้ว
ว่านายกำลังจะจากไป และให้เธอเตรียมตัวไว้
- ทนายจาง - ว่าไง
ฉันอุทิศเวลาเกือบครึ่งชีวิตของฉัน เพื่อปกป้องนาย
นายเป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุด ในชีวิตของฉัน
ตอนที่นายบอกฉันว่ากำลังจะจากไปในไม่ช้า...
ใช่...
ฉันคิดว่าฉันคงไม่ต้องกังวลแล้ว
ว่าใครจะคอยปกป้องนายหลังจากฉันตายไป
ฉันรู้สึกโล่งอกมาก
แต่นายกลับเอาตัวเองไปยุ่งกับคดีแปลกๆ แล้วก็มาบาดเจ็บแบบนี้
พอเกิดเรื่องแบบนี้ ตัวตนของนายก็จะต้องเปิดเผย
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้านายไม่แน่ใจว่าความสามารถ ที่นายเคยพึ่งพาได้เสมอ จะใช้งานได้หรือไม่
นายคิดว่าฉันจะทนนั่งดูอยู่เฉยๆ โดยไม่ทำอะไรได้เหรอ
นายเคยบอกฉันเองนี่
ถึงนายจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องของมนุษย์
แต่อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
แล้วเรื่องที่เกิดก็จะยิ่งเลวร้ายกว่าเดิม
เรื่องเด็กผู้หญิงที่ตายไปเมื่อ 400 ปีก่อน
นายบอกเองว่าสุดท้ายนายก็ไม่สามารถ ปกป้องเธอและต้องปล่อยให้เธอตายไป
แล้วสถานการณ์ของชอนซองอีล่ะ จะเป็นยังไงหลังจากที่นายเข้าไปยุ่ง
มีอะไรดีขึ้นไหม
ถ้านายอยู่ที่นี่และเห็นเธอทุกวัน
นายคงต้องลำบากใจที่จะเดินหน้าต่อไป
ทำไมนายไม่ย้ายออกจากที่นี่ไปล่ะ
ยังไงนายก็ต้องขายที่นี่อยู่แล้วนี่
ฉันช่วยจัดการเรื่องตัวตนของนายแล้ว และก็จะช่วยจัดการปัญหาหัวใจของนายด้วย
ทำอะไรอยู่เหรอครับ
คุณโดมินจุนดีขึ้นหรือยังคะ
ครับ เขาดีขึ้นแล้ว
คุณพ่อจะไปไหนหรือคะ
ถ้าคุณพ่อยุ่ง ฉันจะคอยอยู่ข้างๆ และดูแลคุณโดมินจุนได้ไหมคะ
ครั้งก่อนฉันเคยทำมาแล้ว ฉันคงทำได้ดีค่ะ
ไม่จำเป็นหรอกครับ
แล้วตอนนี้
ผมกำลังจะไปประกาศขายอพาร์ตเม้นท์นี้
อะไรนะคะ
ผมบอกคุณไปแล้วนี่ ว่าเขากำลังจะจากไป
ดังนั้น ได้โปรด...ครูของผม...
เอ้ย...มินจุนของเรา
คุณปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวเถอะนะ
รหัสผ่านไม่ถูกต้อง
คุณโดมินจุน
คุณดูอยู่ใช่ไหม
ดูอยู่ใช่ไหมคะ
คุณไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม
ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ นะ
ฉันมีเรื่องมากมายจะถามคุณ แต่ว่า
ตอนนี้ฉันไม่สงสัยอะไรแล้ว
คุณลืมตาแล้ว คุณโดมินจุน
คุณฟื้นแล้ว
แค่นั้น ก็ไม่เป็นไรแล้ว
ฉันคิดถึงคุณนะ
เชื่อเลย ไอ้บ้าตัวไหนกล้ามา ทำร้ายเจ้าหน้าที่อัยการได้
คุณคิดอะไรไม่ออกเลยเหรอ
ผมถูกทำร้ายตอนที่ออกมาจากรถ
ช่วงเวลาระหว่างที่คุณอยู่ที่นี่ ผมได้สอบสวนคนอื่นๆไปบ้างแล้ว
เหตุการณ์เกิดขึ้นหลังจากที่รถบรรทุก สองคันล้อมรถคนไว้ทั้งสองด้าน
แล้วไอ้บ้าพวกนั้นก็รู้ดีซะด้วยว่าตรงไหน เป็นจุดที่กล้องวงจรปิดมองไม่เห็น
แล้วก็ก่อเรื่องแบบนั้น... แถมมันยังใช้รถที่ขโมยมาด้วย
เราพบของนี่ในสถานที่เกิดเหตุ
ปากกาหมึกซึม
ถึงจะเป็นรุ่นที่มีจำนวนจำกัด แต่ก็ไม่มีผู้ต้องสงสัยอยู่ดี
แต่...
อะไรเหรอครับ
ผมพบข้อเท็จจริงใหม่
ฉันอยากให้เขาพักนานกว่านี้
แต่เขาไม่ยอมฟังฉันเลย
ออกจากโรงพยาบาลก่อน ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ถ้าไม่ทำกิจกรรมหักโหม ก็คงไม่เป็นไรครับ
แต่เขาควรจะระวังตัวให้มากขึ้นนะครับ
คุณยังปวดหัวหรือมีอาการอื่นอีกไหม
ผมไม่เป็นไรแล้วครับ
เวลาคุณรู้สึกปวดหัวหรือมีอาการอื่นๆ
คุณต้องระวังการกระทบกระเทือน หรือการบาดเจ็บภายนอกนะ
ว่าแต่
คุณไปบอกบอกอะไรคุณหมอ...จู่ๆ เขาถึง ยอมให้ออกจากโรงพยาบาลได้
เอ่อ ผม...
ผมคุยเรื่องงานครับ
คุณแม่ก็ทราบ อัยการของเรา เป็นคนกระตือรือร้นมาก
ผมสงสัยอยู่ว่า คุณยูเซมีสวยเหมือนใคร
เหมือนคุณแม่นี่เอง
แล้ว พี่เขาก็ออกจากโรงพยาบาลเหรอคะ
ใครจะขวางความดื้อรั้นของเขาได้ล่ะ
นี่...
ขอบคุณจ้ะ ขอพี่คุยกับคุณแม่หน่อยนะ
ค่ะพี่
แม่ได้ยินเรื่องที่พวกเขาคุยกันนิดหน่อยด้วย
ฮันยูรา...
แม่ได้ยินว่าเธอไม่ได้ฆ่าตัวตาย
มีหลักฐานที่บ่งชี้ว่าเป็นการฆาตกรรม และก็มีผู้ต้องสงสัยด้วย
ใครเหรอคะ
ไม่รู้สิ แม่ไม่ค่อยได้ยิน
แต่ลูกรู้ใช่ไหมถ้าการตายของฮันยูรา ถูกเปิดเผยว่าเป็นการฆาตกรรมแล้ว
จะเกิดอะไรขึ้นกับซองอี
หนูจะไปรู้ได้ไงล่ะคะ
แต่เรื่องที่
โฆษณาของซองอีทั้งหมดถูกโอนไปให้ลูก แล้วลูกก็ประสบความสำเร็จอยู่ในตอนนี้
พูดจริงๆ แม่ไม่อยากให้เขากลับมา
ฉันชอบฉบับแก้ไขที่เพิ่มฉากมากเลยค่ะ
จริงด้วย โทนนั้นเหมาะกับคุณมากกว่านะเซมี
เอ่อ...ผู้กำกับคะ
ใครจะเป็นคนมารับบทเบซูฮาหรือคะ
เรื่องนั้น... ฉันก็กำลังดูๆอยู่ ว่าจะติดต่อใครไปบ้าง
ถ้ายังไง
ให้ชอนซองอีเล่นบทนั้นได้ไหมคะ
ชอนซองอีน่ะเหรอ
เขายังมาทำงานไม่ได้ เพราะเรื่องการตายของฮันยูราไม่ใช่เหรอ
อย่าเพิ่งเอาไปพูดที่ไหนนะคะผู้กำกับ
ฉันคิดว่าอีกไม่นานเรื่องนี้ ก็คงจะคลี่คลายแล้วล่ะค่ะ
งั้นเหรอ
แต่การจะกลับมาได้ก็คงไม่ง่ายหรอกนะ ในเมื่อชื่อเสียงก็ถูกทำให้ด่างพร้อยไปแล้ว
ฉันก็เลยอยากจะช่วยเขายังไงคะ
เมื่อก่อนนี้ซองอีก็ช่วยเหลือฉันมาตลอด
ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ที่ฉันได้รับบทนักแสดงนำ
ฉันคิดว่าฉันคงจะรู้สึกสบายใจมากขึ้น ถ้ามีซองอีอยู่ด้วย
นี่... เธอนี่เป็นเพื่อนที่ดีจริงๆนะ เซมี
ฉันจะลองเอาไปคิดดูก็แล้วกันนะ
แต่คนที่เคยรับบทเป็น ตัวหลักของเรื่องมาตลอดอย่างเขา
เธอคิดว่าเขาจะยอมรับเล่นบทเพื่อนนางเองเหรอ
เขาจะไม่ยอมได้ยังไงล่ะคะ ก็เขาเป็นเพื่อนฉันนี่คะ
ขนาดตัวฉันเอง ยังยอมรับบทนั้น มาตลอด 15 ปีเลย
การตกแต่งภายในของบ้านหลังนี้นี่ โดดเด่นมากเลยนะครับ
ห้องนี้จะหันไปทางทิศใต้ แสงแดดจึงสามารถส่องเข้ามาได้-
ดาราครับ ดารา ชอนซองอีน่ะครับ
คุณชอนซองอีเขาอยู่ห้องข้างๆครับ
ที่อาคารนี้ มีแต่พวกดารากับนักการเมือง ที่มีชื่อเสียงพักอาศัยอยู่ทั้งนั้นแหละครับ
แล้วตอนนี้ เนื่องจากเจ้าของห้องต้องการขายด่วน ราคาจึงถูกกว่าราคาที่แท้จริงในตลาดอีกนะครับ
ถ้าปล่อยให้หลุดมือไป เสียดายแย่เลยนะครับ
เอ คุณพ่อของเจ้าของบ้านหลังนี้ บอกว่ามีคนอยู่บ้านนี่นา
หรือว่า ตอนนี้ไม่มีคนอยู่นะ
ขอโทษนะคะ
คุณมาดูห้อง 2302 หรือคะ
อ้อ ครับ สวัสดีครับ คุณชอนซองอี
คุณพ่อของเจ้าของบ้านหลังนี้ติดประกาศ ขายบ้านหลังนี้ด่วนน่ะครับ
ฉันก็ไม่แน่ใจว่าควรจะพูดเรื่องนี้ กับคนที่มาดูบ้านที่นี่ดีไหม แต่...
หมายความว่ายังไงคะ
อาคารนี้มันค่อนข้างจะ...
อะไรหรือคะ
ฉันคิดว่าที่นี่คงมีพลังงานอะไรแอบแฝงอยู่ ฉันถึงได้นอนไม่ค่อยหลับเลยค่ะ
แล้วพอฉันตื่นขึ้นมาตอนเช้า ฉันก็ปวดไปทั้งตัวเลยค่ะ
คุณชอนซองอีครับ
ทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะครับ
ตระกูลของผมทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ตกทอดกันมา 10 รุ่นแล้ว
ใครๆก็รู้ว่าสถานที่ตรงนี้เป็นที่ๆดีสำหรับ การสร้างที่พักอาศัยมาตั้งแต่สมัยโชซอนแล้วครับ
แล้วก็ ขอโทษนะครับ...
พวกคุณก็คงจะทราบดีใช่ไหมคะ ฉัน ที่เคยเป็นที่หนึ่งในทุกๆอย่าง จู่ๆก็ตกต่ำลง
ชีวิตการงานของฉันพังลงไม่เป็นท่า
ทั้งหมดเกิดขึ้นหลังจากที่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่
ตั้งแต่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ ฉันก็ไม่มีงานเข้ามาเลย
ฉันต้องสูญเสียคนที่ชื่นชอบฉัน เงินทอง และสุขภาพก็ไม่ดี
ก็แค่ความเชื่อของคนน่ะครับ
เขาไปโรงพยาบาลไม่ได้
แล้วก็ยังมีนักสืบมาถามเรื่องเขาอีก
พ่อของเขาบอกว่าอีกไม่นานเขาก็จะจากไปแล้ว
แล้วเขาก็ยังเขียนลงในไดอารี่ของเขา ว่าอีก 3 เดือนที่เหลืออะไรประมาณนั้นอีกเหรอ
ตอนนี้เหลือแค่ 2 เดือนแล้ว
ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
ฉันบอกไม่ได้
ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร เธอตัดในเสียเถอะ
ไม่ว่าจะมองยังไง เขาก็เหมือนคนที่กำลังหนีคดีอยู่
เขาไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย
แล้วอาชญากรที่ไหนจะเขียน "ผมเป็นอาชญากร" บนหน้าโชว์ให้เธอเห็นล่ะ
เธอคิดออกไหมล่ะว่าทำไมเขาถึงไปโรงพยาบาลไม่ได้ เขาต้องอยู่ในรายชื่อบุคคลที่เป็นที่ต้องการแน่ๆ
แล้วเธอคิดว่าพวกนักสืบมาถามหาเขาทำไม
จะต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลสักอย่างแน่ๆ
3 เดือนน่ะเหรอ นั่นต้องเป็น เวลาที่เหลือที่อายุความจะหมดแน่ๆ
เราโทรแจ้งตำรวจไม่ดีกว่าเหรอ
ไม่ได้นะ
ถ้าเธอช่วยปิดบังที่ซ่อนของอาชญากร... เขาเรียกว่าอะไรนะ
ให้ที่พักพิงผู้ต้องหาเชียวนะ
แต่ฉันลองดูข้อมูลในอินเตอร์เน็ตแล้วนะ
ว่าถ้าแต่งงานจดทะเบียนกันถูกต้องแล้ว ก็จะไม่ถือว่าเป็นความผิด
งั้นเธอก็จะจดทะเบียนสมรสกับเขา เพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่ต้องรับโทษเนี่ยนะ
เธอคิดว่ามันจะแปลกไหม
เธอคิดว่ามันแค่แปลกหรือไง
เธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย เธอน่ะ ชอนซองอีนะ
ไม่ว่าเธอจะชอบคนๆนั้นมากแค่ไหน รักษาศักดิ์ศรีตัวเองหน่อยสิ
พรหมลิขิต
เธอคือพรหมลิขิตของฉัน
หนุ่มน้อยน่ารักนั่นใครกันเหรอ
น่ารักบ้าอะไร นั่นน้องชายฉัน
จริงเหรอ
นี่เธอได้มองหน้าแบบนั้น ทุกเช้าทุกเย็นเลยเหรอเนี่ย
เธอนี่โชคดีเป็นบ้า
ใครมาล่ะนั่น
ฉันคิดว่าเธอคงหิว เลยเอามาให้
ตายจริง พ่อหนุ่มหน้ามน สุดแสนเพอร์เฟ็กต์คนนี้เป็นใครกัน
อะไรของเธอ เธอก็รู้จักเขานี่ นี่ฮวีคยองไง
ฮวีคยองเหรอ
ฮวีคยองคนนั้น โตมาแล้วเป็นแบบนี้เหรอเนี่ย
จำฉันไม่ได้เหรอ ฉันฮงบกจาไง
ไม่อ่ะ จำไม่ได้
อะไรกัน ฉันนั่งข้างๆนาย ตอนเรียนมัธยมต้น ปี 2 ไงล่ะ
นายคงจะจำไม่ได้สินะ
ฉันร้องไห้หนักเลยเพราะถูกนายศอกเข้าให้ เพราะว่าฉันข้ามเส้น
ฉันทำแบบนั้นเหรอ
แม่นายพยายามเคลียร์เรื่องให้จบ ก็เลยซื้อเครื่องเขียนมาให้ฉันเยอะแยะเลย
อ้อ จริงสินะ
ขอโทษด้วยนะ
คงมีแต่ฉันสินะที่จำได้
แล้วทำไมสีหน้าถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
วันนี้ยังไม่ได้กินอะไรเลยใช่ไหมเนี่ย
เธอชอบซูชิร้านนี้ใช่ไหม
เอ้านี่
ยัยนี่โชคดีชะมัด
พวกคุณมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
เรากำลังสืบเรื่องการตาย ของคุณฮันยูราอยู่น่ะครับ
หลังจากตรวจสอบแล้ว เราทราบมาว่า คุณกับคุณฮันยูรากำลังคบหากันอยู่
อะไรนะครับ ผมน่ะหรือครับ
ใครบอกคุณแบบนั้นครับ
เราคงจะบอกคุณไม่ได้ครับ
มีใครบางคนเห็นคุณกำลังคุยอยู่กับคุณฮันยูรา
คุณช่วยเล่าให้เราฟังหน่อยได้ไหมครับ ว่าเหตุการณ์คืนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง
ทำไม พี่เขาเรียกหาฉันเหรอ
ครับ
ที่ไหนเหรอ
นี่อะไรกันคะเนี่ย
พี่เตรียมการตั้งแต่เมื่อไรคะ
ฉันบอกเธอแล้วไง
ว่าฉันชอบเธอมากกว่าที่เธอคิดเสียอีก
เพราะเธอ ฉันจึงสามารถอดทน รับมือกับเรื่องยุ่งยากของฉันได้
ที่พี่ทำแบบนี้เพราะพี่กลัวว่าฉันจะพูด อะไรบางอย่างออกไปต่างหน้าคนอื่นๆใช่ไหมคะ
ดื่มเถอะ
ฉันคงดื่มไม่ได้หรอกค่ะ
ไม่ใช่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์หรอก ดื่มสร้างบรรยากาศสักหน่อย
ไม่ได้เหรอ
พลุจะจุดตอนเที่ยงคืนใช่ไหมคะ
นี่ก็น่าจะใกล้จะได้เวลาแล้วนะคะ
ทำไมพี่ถึงมองฉันแบบนั้นล่ะคะ
ฉันอยากจะมองเธอนานๆ ตั้งแต่ตอนที่ยังทำได้อยู่
อะไรกันคะเนี่ย
บอกตามตรงนะคะ มีอยู่หลายครั้งเหมือนกัน ที่ฉันไม่เข้าใจเลย
พี่ทั้งใจดี และแสนดีขนาดนี้
แต่ภรรยาเก่าของพี่ทำแบบนั้นได้ยังไงกัน
เพราะอย่างนี้ เธอถึงต้องถูกพี่ทำโทษอย่างไรล่ะคะ
แต่ก็สมควรแล้วล่ะค่ะ
พี่ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะไม่มีวัน...
ทรยศพี่อย่างแน่นอน
ใช่
เธอจะไม่ทรยศฉันหรอก
ฉัน...
รู้ดี
ว่าแต่ พี่คะ
เครื่องดื่มนี่ ไม่มีแอลกอฮอล์จริงๆหรือคะ
ทำไมฉันถึงรู้สึกมึนๆ
เธอไม่ได้รู้สึกมึนๆหรอก แต่กำลังจะชาไปทั้งตัว
อะไรนะคะ
อีกไม่นานแขนขาเธอก็จะไม่มีเรี่ยวแรง แล้วเธอก็จะเดินไม่ได้
เธอจะเริ่มหายใจถี่และเร็วขึ้น และลิ้นของเธอก็จะชา
และในที่สุดเธอก็จะหลับไป
สิ่งนี้มีส่วนประกอบเหมือนๆกัน กับยานอนหลับที่เธอกินนั่นแหละ
ถึงแม้ว่าจะมีการตรวจพบภายหลัง คนอื่นๆก็จะคิดว่าเธอเป็นคนกินมันเอง
เพราะฉะนั้น เธอก็จะเป็นหนึ่งในดาราดังคนอื่นๆ ที่กินยาฆ่าตัวตาย
พี่คะ พี่.. พี่.. ล้อเล่น... ใช่ไหมคะ
ฉันไม่ได้ล้อเล่น
ก็เธอทำแบบนี้ทำไมล่ะ ที่จริงฉันก็อยากจะคบกับเธอไปนานๆนะ
ผมไม่ทราบหรอกนะครับ ว่าคุณไปได้ยินอะไรมาบ้าง
แต่ผมไม่ได้คบหากับคุณฮันยูราครับ
เพราะว่าเขาเป็นนางแบบให้กับ ห้างสรรพสินค้าของเรามานาน
เราก็เลยรู้จักกันก็เท่านั้นเองครับ
แต่ตอนนั้น เราได้ตัดสินใจ จะเปลี่ยนตัวนางแบบ
วันนั้น ผมก็เลยไปบอกเธอครับ
แล้วก็ไม่ได้มีปากเสียงกัน อย่างที่คุณทราบมาด้วยครับ
แย่จริง พอดีผมมีนัดต่อน่ะครับ
ไม่น่าเชื่อเลยนะ
ผมไม่คิดว่าคุณจะติดต่อผมมาก่อนเสียอีก
ไม่น่าเชื่อว่าคุณจะดูปกติได้ขนาดนี้
คุณเป็นตัวอะไรกันแน่
ผมมีข้อเสนอ
ผมจะทำตามที่คุณต้องการ
คุณต้องการให้ผมยอมรับข้อกล่าวหาทั้งหมด และจะจากไปใช่ไหม
ได้ ผมจะทำแบบนั้น
ผมทำแบบนี้แล้ว คุณจะยอมหยุดใช่ไหม
เขาอยู่บ้านหรือเปล่านะ
ฉันน่าจะปีนข้ามไปได้นะ
อย่ามองลงไปข้างล่างนะ
ให้ตายสิ
คุณโดมินจุนเหรอ
คุณอยู่ที่ไหน
ที่ไหนน่ะเหรอ
ฉันกำลังเสี่ยงชีวิตไปพบคุณ...
อะไรนะ
จะยังไงก็เถอะ ถึงตอนนี้มันออกจะอันตราย อยู่สักหน่อย แต่ก็พูดๆมาเถอะ
มาเจอกันหน่อยได้ไหม
คุณอยากจะเจอฉันเหรอ ได้สิ
ไว้เจอกัน.. ไว้เจอกันนะ
อะไรกัน ทำไมเขาไม่เปิดประตูให้ฉันเนี่ย
ไม่เปิดให้ ฉันเปิดเองก็ได้ ฉันไม่ได้ไม่มีมือสักหน่อย
คุณไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆเหรอ
คุณนี่ฟื้นตัวเร็วจริงๆ
ว่าแต่เราจะไปไหนกันเหรอ
คุณมีเรื่องบางอย่างอยากจะถามผมไม่ใช่เหรอ
ใช่ ฉันมี
แต่ฉันบอกคุณไปแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าฉันไม่สงสัยอีกต่อไปแล้ว
ทำไม
มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว
ไม่สำคัญเลย
ไม่ว่าคุณจะเป็นใครหรือ
อดีตของคุณจะเป็นอย่างไร
หรือสถานการณ์ของคุณ ที่คุณยังบอกฉันตอนนี้ไม่ได้
มันไม่สำคัญเลย จริงๆ
ขอแค่คุณลืมตาขึ้นมาแล้ว
ฟื้นขึ้นมาแล้ว
และอยู่ข้างๆฉันอย่างตอนนี้
แค่นี้ก็เพียงพอแล้วจริงๆ
ว่าแต่เราจะไปไหนกันเหรอ
คุณไม่ยอมบอกอะไรฉันเลย ฉันเลยยิ่งตื่นเต้น
นี่คือการเดทใช่ไหม
คิดเสียว่าเขาไม่เคยมีตัวตน มาตั้งแต่แรกแล้วไม่ดีกว่าหรือ
ทำไม...
ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย
ฉันมีเวลาที่จะได้อยู่กับเขา...
ไม่ถึง 2 เดือนด้วยซ้ำ
ฉันชอบเขา
ฉันบอกว่าฉันชอบเขา
ฉัน...
ชอบเขา
คุณโดมินจุน
อีก 2 เดือน
คุณจะไปไหนหรือคะ
จะไปไหนไกลๆเหรอ
ยุโรปเหรอ?
อันที่จริง...
ถึงจะต้องอยู่ห่างกัน ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ
แล้วฉันก็อยู่ต่างประเทศได้ ตอนที่ฉันไปถ่ายแบบที่ต่างประเทศเป็นเดือนๆ
ตราบใดที่ยังมีโกชูจังกับกิมจิเสียอย่าง ฉันก็อยู่ได้
เพราะงั้น ถ้าการที่คุณผลักไสฉันออกไป
เป็นเพียงเพราะคุณต้องไปที่ไหนล่ะก็...
ฉันขอล่ะ อย่าทำแบบนั้นเลย
ที่ฉันจะพูดก็มีเท่านี้แหละ
แม้จะแค่ 2 เดือน
หรือเดือนเดียวก็ยังดี
ฉันแค่อยากจะอยู่กับเขา
สุดท้ายถ้าฉันกลับไปไม่ได้
และต้องตายอยู่ที่นี่
อย่างที่นายว่านะ ทนายจาง
ตราบใดที่ฉันไม่ต้องตื่นจาก
ความฝันที่แสนสุขนี้
ฉัน...
ก็อยากจะทำแบบนั้น
ฉันทำแบบนั้นไม่ได้เหรอ
ไม่ได้เลยเหรอ
คุณคงไม่ใช่ผู้ร้ายหนีคดีอะไรใช่ไหม
คุณก็รู้ ฉันอาจจะถูกสงสัยก็ได้ว่า ช่วยปิดบังที่หลบซ่อนให้กับอาชญากร แล้วจู่ๆจะให้เราไปจดทะเบียนสมรสกันมันก็ไม่ใช่
คุณคงไม่ได้กำลังรอให้ คดีความหมดอายุหรอกใช่ไหม
อุ๊ย
มีอะไรติดเสื้อคุณน่ะ
เจ้าหน้าที่ที่นี่ เลิกงานแล้วเขาไม่ล็อกประตูกันเหรอ
คุณเปิดประตูเข้ามาได้ยังไงกันน่ะ
นี่เราไม่ได้จะไปกินมื้อเย็นกันเหรอ
ฉันหิวจะแย่อยู่แล้ว วันนี้ยังไม่ได้กินอะไรเลยเนี่ย
ฮวีคยองซื้อซูชิมาให้ฉัน แต่ฉันก็กินไม่ลง
ชอนซองอี
ผมเตือนคุณแล้วใช่ไหม
ว่าไม่ให้เชื่อใจผม
ที่ผมนัดคุณออกมาวันนี้ ก็เพื่อจะบอกให้คุณรู้ว่าความลับ
ของผู้ชายที่คุณเชื่อใจนักหนา คืออะไร
คุณไม่ต้องบอกฉันหรอก
ถ้าการจะบอกความลับนั้นจะทำให้ คุณต้องทำหน้าตาน่ากลัวขนาดนั้น
ฉันก็ไม่อยากรู้หรอก
คุณไม่อยากจะรู้เหรอ
ว่าใครเป็นคนช่วยคุณ
เมื่อ 12 ปีก่อน
คนที่ช่วยชีวิตคุณในตอนนั้น
คือผมเอง
ที่ผมช่วยคุณ
ในตอนนั้น ก็เพราะคุณ...
หน้าตาเหมือนกับเด็กสาว ที่ผมเคยพบเมื่อ 400 ปีก่อน
เด็กสาวที่เป็นเจ้าของปิ่นปักผมนั้น...
เพราะว่าคุณเหมือนกับเธอมาก
มากจนทำให้ผมสับสนไปพักหนึ่ง
คุณดูเหมือนเธอมากจริงๆ
คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ
เจ้าของปิ่นปักผมเมื่อ 400 ปีก่อน...
แล้วคุณเคยเห็นหน้าของคนในสมัยนั้นได้ยังไง
นี่คุณจะบอกฉันว่า
คุณมีชีวิตอยู่มา 400 ปีแล้วอย่างนั้นเหรอ
ใช่
เมื่อ 400 ปีก่อน
ผมเดินทางมาจากดาวดวงอื่น มาที่นี่
แต่ไม่สามารถกลับไปยังดาวของผมได้
และอยู่บนโลกใบนี้มา 400 ปีแล้ว
คุณโดมินจุน กลับบ้านกันเถอะ
คุณยังไม่หายดี
คุณบอกว่ามันไม่สำคัญไม่ใช่เหรอ
ไม่ว่าผมจะเป็นใครก็ตาม
นี่แหละผม
แบบนี้
ยังไม่สำคัญอยู่อีกไหม
เวลาที่ผมจะได้กลับดาวของผมใกล้เข้ามาแล้ว...
ผมรู้สึกยังไงน่ะเหรอ
ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน